تبليغاتX
RAHA

آن خزانم که در آغوش بهار  افتادم

پاک بیهوده ترینم که به کار افتادم

 

گرچه درفصل خزانیم وخزان باید شد

چند روزی است اخیراً که به بار افتادم

 

مست گشتم ز لب لعل گهربارش دوش

گاه گاهی به یمین،گاه یسار افتادم

 

دوش بگرفت مرا سخت درآغوش و فشرد

حال از دوری او تحت فشار افتادم

 

حوریه گشته نصیبم عجب از آن دارم

که به تقسیم بد و خوب به نار افتادم

 


 

نوشته شده توسط ِAMIRHOSEIN در شنبه دوم آبان 1388 ساعت 23:2 موضوع | لینک ثابت


بیهوده مزن بال جز این بال پری نیست

این بالک بشکسته به جز دردسری نیست

 

از این قفس تنگ برون هیچ خبر نیست

یا اینکه خبر هست ولیکن خبری نیست

 

از یار سفر کرده ی من در دل این شهر

جز چند رد پا که نشان واثری نیست

 

جز این قلم و کاغذ وچند بیت اراجیف

سر تا سر این شهر که یار قدری نیست

 

از ظلمت اینجا دل من پاک گرفته است

یا ماه سفر کرده ویا که قمری نیست

 

باید که کمر بست به ویرانی این شهر

بیهوده مزن زور که ما را کمری نیست

 


 

نوشته شده توسط ِAMIRHOSEIN در سه شنبه چهاردهم مهر 1388 ساعت 15:34 موضوع | لینک ثابت


دانی ای دل که در این شهر چه ها می گذرد؟

فکر ما مردم این شهر کجا می گذرد

 

هیچ دانی که تمامی شده ایهام سرشت

عمر ناچیز همه پای ریا می گذرد؟

 

بی خدایی که در این شهر نبودش جایی

دوش دیدم که به صد دسته خدا می گذرد

 

آن خدایی که زمانی همه می خواندیمش

پی اثبات خدایی خدا می گذرد

 

بندگانیم همه مست هیاهوی و صدا

فکر ما از پی یک صوت و صدا می گذرد

 

ابر الطاف الهی چورسد بر این شهر

کمتر از طی شدن ثانیه ها می گذرد

 

چه به روز من وتو آمده بیدار شویم

وقت تنگ است وعجل از پی ما می گذرد


 

نوشته شده توسط ِAMIRHOSEIN در چهارشنبه هشتم مهر 1388 ساعت 22:56 موضوع | لینک ثابت


در خلسه ای که بود ناشی از آنتی هیستامین

دیدم که ویس آمد اما نه با رامین

 

می گفت عشق اوکه به کلی هوس شده

اما نبود وعده ی ما اول اینچنین

 

اصرار می کنم که بیا عاشقم بمان

روزی سه بار  روی مرا میزند زمین!!!

 

تفریح ما فقط شده رفتن به سینما

آن هم نه بهر فیلم که بهر سه نقطه چین

 

گفتم چه شد پس آن همه عشقی که داشت،ویس؟

گفتا کدام عشق،مزن حرف آتشین

 

گفتا که عشق سوی خدا می کشاندت

این عشق نیست که می کوبدت زمین!

 

با عشق می شوی همه سرتا به پا خدا

این معجزه به عشق میسر شود،همین!


 

نوشته شده توسط ِAMIRHOSEIN در سه شنبه هفتم مهر 1388 ساعت 12:43 موضوع | لینک ثابت


بنشست گوشه ای ونگاهش به آب بود

او پر سکون و دردل من التهاب بود

 

بر روی ماسه ها به قلم نقش می کشید

فارغ از اینکه حال دل من خراب بود

 

وز پیچ زلف اودل من درتب شدید

وز تاب زلف او دل من هم به تاب بود

 

مستم نمود در نگه اولش عجب!

گویی به جای چشم دو کاسه شراب بود

 

حتی قشنگ تر ز فرشته ،ز حوریه

حتی قشنگ تر ز پری های خواب بود

 

بازی گرفت قلب مرا و شکست داد

در دست او تمام ورق های ناب بود

 

آمد رقیب تا که خبر دار او شود

گفتم خلاف واقع بدیدی،سراب بود


 

نوشته شده توسط ِAMIRHOSEIN در پنجشنبه دوم مهر 1388 ساعت 16:0 موضوع | لینک ثابت


درحسرت دیدار بسی زجر کشیدیم

از خیر به دست آمده هم خیر ندیدیم

 

سی شب زکفم رفت امان از گذر عمر

ما اول راهیم و به مقصد نرسیدیم

 

این قصه ی فیض و کرم و بخشش و احسان

گویی که حکایت بُد و ما نیزشنیدیم

 

از برگ و برش میوه ی الطاف مهیاست

ما کوته وبسیار حقیریم،نچیدیم

 

از خوان فراهم شده اندر دل این ماه

گنجشک صفت ما دو سه مقدار چشیدیم

 

ارزان نفروشیم متاعی که در این ماه

تا صبح به صف بوده وآسان نخریدیم


 

نوشته شده توسط ِAMIRHOSEIN در یکشنبه بیست و نهم شهریور 1388 ساعت 23:28 موضوع | لینک ثابت


در فکر مهیا شدن قافیه هایم  

بنشینم و با غم غزلی باز سرایم

 

از این ره عشقی که سرانجام ندارد                

 از پای به دل بسته ٬دل بی سروپایم

 

از داد دلم نیز به دادی نرسیدم                 

 آنقدر زدم داد ،دگر نیست صدایم

 

دلتنگم وبین من وتو فاصله بسیار                  

 بیزار از این تا واز این فاصله هایم

 

یک چند صباحی است زتو بی خبر هستم     

  بنشسته و مشتاق به پیغام صبایم

 

نازل شده عشقت به تمامی وجودم               

 پیغمبر عشقم ودلم غار حرایم

 

آن قدر گره خورده به عشقم چو کلافم            

 ترسم که گره وانشود جز به فنایم

 

 


 

نوشته شده توسط ِAMIRHOSEIN در جمعه سیزدهم شهریور 1388 ساعت 20:58 موضوع | لینک ثابت


قلم به دست گرفتم که از شما بنویسم                از آن غریب غریبه ،از آشنا بنویسم

از این سرودوسروری که درزمین جاریست              واز سرود ملائک وازسما بنویسم

برای وصف توای شاهزاده ی زهرا                         گمان کنم که از این جای تا خدا بنویسم

ز جود و ببخشش و احسان واز سخا وکرم              یکی یکی که شنیدم از ابتدا بنویسم

واز برای شهود مثال مصرع قبل                             از این که حاتم طائی برت گدا،بنویسم

رسیده نیمه ی ماه و رسید ماه تمام                     اگر بنا بشود من از این دو تا بنویسم

براولی غزل مرثیه ز درد خودم                              به دومی که رسیدم قصیده ها بنویسم

هزار یوسف مصری کنارهم چیدم                          که از جلال و جمال تو ای بتا بنویسم

رسیده ام به نقاط بعید در عمرت                           چو خواستم ز قوافی کمی وفا بنویسم  

 

ولادت امام حسن مجتبی(ع) پیشاپیش مبارک           ۱۱/۶/۸۸


 

نوشته شده توسط ِAMIRHOSEIN در چهارشنبه یازدهم شهریور 1388 ساعت 0:29 موضوع | لینک ثابت


بیا به خانه ی محبوب خویش سر بزنیم

                                                برای اذن دخول از حبیب در بزنیم

بیا برای رهایی ز چشمه های تهی

                                                سری برای دلم سوی چشم تر بزنیم

دلم گرفته از این حرف های تیز و گران

                                                بیا به جای شنیدن دو گوش کر بزنیم

چه قدر خلوت شب های تار ،خسته شدم

                                                دو بال  خود بگشا سوی نور پر بزنیم

به سان کودک بازنده از مسابقه ها

                                                لگد به زندگی خود زنیم و جَر بزنیم


 

نوشته شده توسط ِAMIRHOSEIN در یکشنبه هجدهم مرداد 1388 ساعت 1:23 موضوع | لینک ثابت


باید شروع حرفهایم را بدانی                  

                                                  حتی نگفته حرفهایم را بخوانی

من بد نمودم جای هیچ انکار هم نیست

                                                منعی ندارد گر مرا از خود برانی

بدبختم و شأن تو بالاتر از اینهاست

                                                الحق که تو آقای از ما بهترانی

این چشم ها کرده هوای تو عزیزم

                                                کی می شود گرد دو چشمم را تکانی

اول بگو با وام کی من خو بگیرم

                                                حالا که از بامت مرا خواهی پرانی

  الحق که من سرمایه ی خوبی ندارم

                                                کی می شود یوسف خری با یک قرانی ؟

تو امتدادت می رسد تا آسمان ها

                                                از این سبب نقطه نداری بی کرانی

تو خود همان آغاز هستی سر نداری

                                                از این سبب تو از تبار بی سرانی

 

۸۸/۵/۱۶ـ نیمه ی شعبان


 

نوشته شده توسط ِAMIRHOSEIN در یکشنبه هجدهم مرداد 1388 ساعت 1:21 موضوع | لینک ثابت